Τα πάντα για την πισίνα, το SPA, τον κήπο και τα παρελκόμενα τους...

Κατασκευάζοντας πισίνες…

Κατασκευάζοντας πισίνες…

Ο πιο συνηθισμένος τύπος πισίνας στην αγορά σήμερα είναι η πισίνα κλασικού τύπου κατασκευής από μπετόν. Αυτού του είδους οι πισίνες αντιπροσωπεύουν το 60% των δεξαμενών κολύμβησης που κατασκευάζονται στις μέρες μας. Παρουσιάζονται σε μεγάλη ποικιλία μεγεθών και σχημάτων και μπορούν να υποστηρίξουν πολλά χαρακτηριστικά spa.

Οι προκατασκευασμένες πισίνες από fiberglass αποτελούν το 7% της αγοράς σε πισίνες σήμερα, αλλά υπάρχουν περιορισμοί στα σχήματα που διατίθενται. Το υπόλοιπο 33% είναι επίσης προκατασκευασμένες πισίνες, που παραδίδονται έτοιμες με όλο τον εξοπλισμό λειτουργίας τους. Παλαιότερα υπήρχε και σε αυτές περιορισμένος αριθμός σχεδίων. Σήμερα όμως είναι διαθέσιμη πολύ μεγαλύτερη ποικιλία.

Στο σχεδιασμό και την κατασκευή μιας πισίνας το κόστος αποτελεί μια σημαντική προϋπόθεση, αφού πρέπει να ταιριάζουν τόσο στις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη όσο και του χώρου. Έτσι τα προϊόντα που παρουσιάζουν την ευελιξία να υπάρχουν σε ποικιλία σχεδίων, να έχουν περιορισμένες προϋποθέσεις ασφαλούς λειτουργίας και να μην υστερούν σε σταθερότητα είναι περιζήτητα στην αγορά.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η κολύμβηση σαν οργανωμένη δραστηριότητα εμφανίζεται, για πρώτη φορά, περίπου το 2500 π.Χ στην αρχαία Αίγυπτο. Πισίνες όμως κατασκευάζονται τον 1o αιώνα προ Χριστού από τους Ρωμαίους. Στη Ρώμη και στην Ελλάδα η κολύμβηση αποτελούσε μέρος της εκπαίδευσης των νέων. Πολλές πισίνες στους ρωμαϊκούς χρόνους ήταν θερμαινόμενες και χρησιμοποιούσαν νερό από φυσικές πηγές. Αν και τα περίτεχνα λουτρά από μάρμαρο, με ακριβή επιχρύσωση ήταν πολύ δημοφιλή ανάμεσα στην υψηλή κοινωνία, οι περισσότεροι συνέχιζαν να κολυμπούν σε λίμνες και ποτάμια. Αυτά τα λουτρά πισίνες αποτέλεσαν τους προγόνους για τις σημερινές δεξαμενές κολύμβησης.

Στην Ευρώπη πολλοί άνθρωποι αρχικά απέφευγαν την κατασκευή πισινών εξαιτίας του φόβου μολύνσεων. Οι Ευρωπαίοι δημιούργησαν την πρώτη κολυμβητική οργάνωση το 1837 στο Λονδίνο, η οποία διέθετε έξι εσωτερικές πισίνες. Το άθλημα της κολύμβησης έγινε εξαιρετικά δημοφιλές μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.

ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ

Οι πισίνες κατασκευάζονται συνήθως από PVC, γαλβανισμένο ατσάλι ή μέταλλο, τσιμέντο και διάφορα συνθετικά υλικά όπως Fiberglas κτλ.

ΣΧΕΔΙΟ

Το σχέδιο της πισίνας θα πρέπει να ανταποκρίνεται στα μοναδικά χωροταξικά και οικονομικά χαρακτηριστικά του κάθε πελάτη. Οι πισίνες από μπετόν είναι η πιο ευέλικτες σε σχέση με τα παραπάνω καθώς μπορεί κανείς να δημιουργήσει οποιοδήποτε σχήμα και σχέδιο, ενώ οι πισίνες από fiberglass υπάρχουν σε πολύ μικρότερη ποικιλία.

Απαραίτητος κρίνεται και ο ρόλος του μηχανικού, ο οποίος μπορεί να μας παρέχει μελέτη σχετικά με το έδαφος, την κατασκευή και το ιδανικό σχέδιο πισίνας για την συγκεκριμένη τοποθεσία. Η ανάλυση του εδάφους πρέπει να γίνει σε όλες τις επιφάνειες πριν την εγκατάσταση ώστε να εξασφαλίσουμε μια κατασκευαστικά γερή πισίνα. Ακόμα θα χρειαστεί κατάλληλο σύστημα κυκλοφορίας του νερού, από τον πυθμένα προς την επιφάνεια, έτσι ώστε η ποιότητα του νερού να είναι σωστή. Εξαιρετική προσοχή πρέπει να δοθεί και στην ηλεκτρική εγκατάσταση, με την τοποθέτηση ειδικών διακοπτών ώστε να αποφευχθούν τυχόν βραχυκυκλώματα.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Ακολουθούν τα βήματα κατασκευής πισίνας από μπετόν με εσωτερική στεγάνωση.
1. Ολοκληρώνονται τα σχέδια της πισίνας και γίνεται η εκσκαφή.
2. Το άνοιγμα κατά την εκσκαφή πρέπει να είναι μεγαλύτερο από τις διαστάσεις της πισίνας, για να υπάρχει γύρω από αυτή χώρος να γίνονται οι εργασίες.
3. Ακολουθεί ο ξυλότυπος και το σιδέρωμα των τοιχίων και του πυθμένα.
4. Τοποθετούνται τα υλικά που θα εντοιχιστούν καθώς και οι διακλαδώσεις που θα καλυφθούν από μπετόν.
5. Ετοιμάζεται ο εσωτερικός ξυλότυπος.
6. Πραγματοποιείται η σκυροδέτηση της πισίνας.
7. Στεγανοποιείται η πισίνα εσωτερικά με ειδικό υλικό και επενδύεται με πλακάκια ή ψηφίδες.
8. Τοποθετούνται οι διακλαδώσεις των υδραυλικών περιμετρικών δικτύων.
9. Φτιάχνεται εξωτερικά επισκέψιμο περιμετρικό τούνελ.
10. Αφού η κατασκευή ολοκληρωθεί, καθαρίζεται, γεμίζει με νερό και ο μηχανισμός μπαίνει σε λειτουργία.
11. Προστίθενται τα χημικά που εξασφαλίζουν την καθαρότητα του νερού.
12. Η θερμοκρασία του νερού ρυθμίζεται στους 27 – 30 βαθμούς Κελσίου. Προσοχή στις υψηλές θερμοκρασίες. Μπορεί να προκαλέσουν ρωγμές στην κατασκευή ή φθορά στην στεγάνωση.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Γίνονται διαρκώς βελτιώσεις στους τρόπους και τα υλικά κατασκευής μιας πισίνας. Ανακαλύπτονται καινούργιες πρώτες ύλες ελαφρύτερες και ευκολότερες στο χειρισμό. Οπτικές ίνες χρησιμοποιούνται για το φωτισμό δίνοντας ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Τέλος η συντήρηση της πισίνας γίνεται αυτόματα με χειρισμό εξ αποστάσεως, ενώ οι ρυθμίσεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά του νερού γίνονται μέσω εφαρμογών από το κινητό μας τηλέφωνο.

Χωρίς Σχόλια

Αναρτήστε ένα σχόλιο